یک تابوت پر از موج

اینجا یادگاری است از بغض های سر بسته و نامه های پست نشده در رورهای بی تقش و بی نگار
روزهایی که یا مرگ این را می بینی و یا رفتن ان را
اینجا جاده ایی فرعی ست که فاصله اش تا نزدیکترین آبادی
تمام طول عمر من است
از زمانی که تیر اندیشه به سنگ تحجر خورد و بار اجساس به منزل نرسید
و دیو قصه ها همه اهل آبادی را به بند کشید
من ساکن جاده شدم
و اما تو مهربان اگر امدی برایم نه چراغ بیاور نه اهسته و ارام بیا
با هلهله و شادی از ابادی های دور بگو
از شکستن شیشه عمر دیو بگو