من و شب شورابه هابم ....

سبزینه های تباهی

doozakhesard — Thu, 23 Jul 2009 18:52:38 GMT

قلیم را در مجری تنگ عالم می کنم و به جای همه دردمندان می گریم

اه من تیاه شده ام ...... ""شاملو""

سوگوار

doozakhesard — Fri, 03 Apr 2009 17:35:42 GMT

و من هنوز سوگواره لحظه های بی توام

تنم هنوز می سوزد از تازیانه روزهای بی تو....

بادهای سرد و تن عور من...

doozakhesard — Mon, 10 Nov 2008 06:41:40 GMT

مهر امد و ابان...

بادهای سرد امدند و نفس های خسته..

چه اغوش ها که باز ماندند از دستهایی گرم

و چه دستاهای که در حسرت اذری ماندند

و من و انتظار چه شررهای که بر تنم اید و باز بی نصیب ماندم

وزان بادهای غمین پاییز و هووهووهای سوزناک زمستان دگر بار امدید و صد باره قدمتان برای من پایدار...

doozakhesard — Mon, 20 Oct 2008 18:13:49 GMT

زندگانی بشر هنوز هولناک است و بی معنا

چندانکه یک دلقک تواند فرجامی شوم و محتوم را برای او رقم زند

هنوز هولناک است و بی معنا...

فردریش نیچه(چنین گفت زرتشت-پیشگفتار بند ۷)

شبب قدر و قدر تو ...

doozakhesard — Fri, 19 Sep 2008 18:26:18 GMT

ان شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است یارب این تاثیر دولت در کدامین کوکب است

تا به گیسوی تو دست ناسزایان کم رسد هر دلی از حلقه ایی در ذکر یارب یارب است

اب حیوانش ز منقار بلاغت می چکد زاغ کلک من به نام ایزد چه اهل مشرب اشت

باری ...

امرداد و شهریور هم گذشت

غالب این دو ماه در سفر بودم و تقریبا ایران گردیی کامل داشتم

بعد از ترم گذشته دانشگاه که یک فاجعه تمام عیار بود لازم بود

شرکت در مراسم بزرگداشت روانشاد اخوان ثالث و

مرحوم ایت ا.. طالقانی هم از جمله تحرکات (نسبی)این تابستان بود

تابستان سرد روحم را امسال با خواندن شعر. فلسفه و کتابهای خاص خودم سعی کردم به گونه ایی پر کنم که کمتر یاد عزیز سفر کرده ام در خاطر باشد اما زهی خیال باطل که او حضورش در لحظه های غمین من از خودم نیز پرنگتر است..

کمی هم بر مقاله کتاب کونه ام(عامه ـروشنفکرـبن بست ایدئولوژیی) کار کردم

تابستان های گرم خوزستان با حافظ و حضرت مولانا بشیتر ایام برای من رغم خورده است

کابوس شروع دوباره دانشگاه و محیط تکراری اش هم اینروزها بدجور به دامان نامبارکم صیحه می کشد

ضمن اینکه بعد از محمد قوچانی و شهروند امروزش هم کما فی السابق جز لاینفکی از عبث روزهای من هستند

و اما بدترین خبر ممکن خبری بود که دوست از عزیزی از سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی داد . خیلی ساده کوتاه و دردناک

یوسفی اشکوری و دکتر محسن کدیور از ایران رفتند

به قول اخوان هنوز از مرگ نیما دلم خون بود ..

اعتقاد دارم این مملکت تا ابد باید داغدار هجرت دکتر سروش باشد که حالا...

وقتی به این مسئله نیز بازنشستگی اجباری اساتیدی همچون دکتر کزازی .دکتر پاریزی و دکتر اغاجری را اضافه می کنیم عمق فاجعه دردناک تر می نماید..

باز خواهم گفت

نوشتم چون می دونم بیخبر می خوونیش

doozakhesard — Sat, 26 Jul 2008 12:41:18 GMT

یاد باد انکه زما وقت سفر یاد نکرد به وداعی دل غمدیده ما شاد نکرد

ان جوانبخت که میزد رقم خیر و قبول بنده پیر ندانم زچه ازاد نکرد

خیلی زود گدشت

یک سال دیگه هم گذشت

حالا من کجا و تو کجا

من و ابر و یار همه گریه کنان همه هم از هم جدا

نمی دونم و کس هم ندانست که چرا اوار بلا به این سرعت دنیامونو عاقبت یزید کرد

به قول خودت تاریخ نگاران بنگارند

ای امان از روزی که عزرایئل هم تحویل نگیره

چقدر هر دو خسته و خاکی شدیم

کاشکی دستم به دامنت می رسید تا دستکم پاکش کنم

یک سال دیگه هم گذشت

خیلی زود گدشت.....

علی ای اعلا....

doozakhesard — Wed, 18 Jun 2008 09:23:15 GMT

علی ای روحت تبلور حقیقتهای بلادرک انسانی

علی ای اندیشه ات کاریزمای حریت

علی ای نگاه کلامت شعله دین در خنکای فلسفه

علی از هبوط امده و تا کویر رفته

علی ای معلم شهید

از جاودانگی ات ۳۱ سال گدشت

گلایه رو گلایه شکایت در شکایت

doozakhesard — Sat, 17 May 2008 10:47:19 GMT

چقدر دلم تنگه روزهای کودکی و لالاییی های مادر و داستانهای محمود است

داستان کوتاه «در تاريکي» نوشتۀ «احمد محمود»

«. . . دانه‌هاي گندم مي‌رسيد و رنگ سبز خوشه‌ها به زردي مي‌گرائيد. باد آرامي که مي‌وزيد با مزرعۀ گندم بازي‌مي‌کرد. ساقه‌هاي کم‌توان خم مي‌شدند و خوشه‌ها نجوا کنان سر توي هم فرو مي‌بردند.
صبح آغاز مي‌شد. خورشيد افق را رنگ مي‌زد و نرم‌نرمک که صبحگاهي را از هم مي‌دريد و خانه‌هاي گلي شکل مي‌گرفت. شريفه، از هر روز ديرتر بيدار شده بود. تمام شب را با درد و ناراحتي بسر آورده و حالا که آفتاب سر مي‌زد، تازه تنور را آتش انداخته بود. چند لحظه بوي نان تازۀ خانگي تو هوا پخش شد. . . »

عجب اشفته بازاری ست دنیا

جوانی را به سر کردیم

و نفهمیدیم به دنبال چه هستیم..........

نه زمان را درد کسی نه کسی را ....

doozakhesard — Mon, 03 Mar 2008 18:01:46 GMT

نه خسته گی های را مرهم یست و نه پایانی بر دور تسلسل عمر

سر درون من شاید اکنون با این نوای محزون عیان شود

بــــــهار دلـــکش رســـــيد و دل به جــا نباشد
از آن کــــه دلــــبر دمـــــي به فکـــــر ما نباشد
                        * * *
در اين بـــهار اي صــــنم بيـــا و آشــــتي کــن
که جنــــگ و کــــين با مــــن حزين روا نـباشد
                        * * *
صبحدم بلبل، بر درخت گل، بخنده مي گفت
نازنيـــــنان را، مه جبيـــنان را، وفــــــا نباشـد
                        * * *
اگــــر کـــــه با اين دل حـــزين تو عـهدُ بستي
عزيز مـــــن با رقـــيب مـــن، چـــرا نشستي؟
چرا دلــــــم را عــزيـــز مـــن از کــينه خستي
                        * * *
بيــــا در بــرم از وفـا يک شب، اي مه نخشب
تـــازه کــــن عهـــدي کـــــــه بــــر شکـــستي

اینجا با من هم اوا شو مهربان

سبوی عمرم چو صد ابگینه بشکست

doozakhesard — Thu, 31 Jan 2008 13:16:18 GMT

یک قطره اب بود و با دریا شد

یک ذره خاک با زمین یکتا شد

امد شدن تو اندر این عالم بهر چیست

امد مگسی و نا پیدا شد

تقویم ورق زدن همه روزه دردناک بوده

به خصوص روزهایی که ورق می زنی و می بینی که ای دل غافل یک سال دیگر هم گذشت

اری به همین سادگی امروز می گذرد

و فردا تو خواهی گذشت ...

و صد وای از روزهایی که می گذرد و تو تنها ترین تنهاها بوده ایی

بی هیچ صدایی بی هیچ نوایی و حتی هم نوایی

یک سال دگر هم از عمر من گذشت

چقدر از روز امدنم بیزارم

چقدر از بیشتر ماندن بیزار

نمیدانم جمله مناسب تولدم کدام است

من زاده شهوت شبی چرکینم

در مذهب عشق کافری بی دینم

یا شایدم

روزگاری پیکری بر پیکری پیچید و من متولد شدم

کی رهایم کرده ایی تا با دو چشم باز.....

نمیدانم

اما من سالها پیش در روزهایی بارانی چون این روزها امدم

و اینک این منم خسته تر از همیشه...