ملک یبقی مع الکفر و لا یبقی مع الظلم نویسنده :علی زاده اندی مانده به نیمه بهمن همیشه با جبروت همزمان با بانگ الله اكبر ظهر جاودان ایامی که از یک سوی صدای دلخراش مرگ برادرانم در جنگ و از طرف دیگر در یادواره هایش طنین لرزه افکن: زنده باد این و مرده باد ان انقلابش موج میزد پرورش یافته در اوج بی ثباتی ها و سو مدیریت ها خود شناخته در شریان و بازوان گرم اصلاحات و اصلاح طلبی معتقد به اگزیستانسیالیسم دشمن ماشینیسم به مارکسیسم مشکوک و کمی مثبت می نگرم. دوستدار روان شناسی رفتار فلسفه و اسیب شناسی اعصاب بیزار و گریزان از عادت و سنت های تکراری عاشق زمستان و جان فدای خاک مقدس ایران تفکراتم شدیدا گرایش لیبرالیسمی دارد که از این بابت خوشحالم ایده الیست رئالیست لا جرم غلتيده بر اسفالتهاي تفتيده خوزستان و اینک در نگارينه روزهاي جوانی من هیچی نیستم جز یک عاصی از هر لحظه ایی که میگذره یک خسته یک خود گم کرده اما نه از تکبر از درد وحالا شاید تلخ ترین ادم دنیا این منم ........................