روي قبرم بنويسيد مسافر بوده است    بنويسيد كه يك مرغ مهاجر بوده است

  بنويسيد زمين كوچه ي سرگردانيست    او در اين معبر پرحادثه عابر بوده است

        صفت شاعر اگر همدلي و همدرديست         در رثايم بنويسد كه شاعر بوده است.  

   بنويسيد اگر شعري ازاومانده بجاي     مردي از طايفه ي شعر معاصر بوده است   

       مدح گويي و ثنا خواني اگر دين داريست       بنويسيد در اين مرحله كافر بوده است   

 غزل هجرت من را همه جا بنويسيد      روي قبرم بنويسيد مهاجر بوده

چه سخته بی تو مووندن      چه سخته بی تو رفتن        نمیشه این این جدایی باور من

                             غروب لحظه های واپسین جدایی در کمینه

فقط یک تقاضا از پروردگارم دارم:

می خواهم جانم را خدا حنجره ام کند تا غم نبودنت را چون تیر های سر کش ارش در راستای غروبی مرگبار

در فراغت

 از اعماق سینه ام برون بریزم

چه کسی خواهد دید مردنم را بی توووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووو....................؟

عشقها خاطرات جوانی

می فشارم دستتان را با این دو

دست استخوانی

بدروددددددددددددددددددددددددد

ای انکه امالت ارزویم بود

                     و من متولد شدم  بی انکه خود خواهم

سلام

امروز به سال شمار حیرت و سر گشتگی های من ۳۶۵ روز اضاف شد

امروز ۲۳ ساله شد عمر بی عزت و بی برکت من........|

عمری که نشانش در تمام این سالها :

چشم های از حدقه در امده ام

و

بسان کودکی خردسال انگشت حیرت بر دهان گذاشتن بود

حیرت و تعجب از بابت نظام غیز قابل باور زندگی

مایکرو سیستمی که من و من ها در اون کوچکترین ذراتی هستیم که با هیچ تلسکوپی قابل رویت نیستیم

بگذریم.....

اما امروز شیرینیه خاص خودش رو هم داشت

چند روزی بود که نگران بودم کسی حواسش به روز تولد من باشه

همش اضطراب داشتم نکنه کسی بخواد بهم هدیه بده یا به رسم ادمهای جاهل بخواد تبریک بگه

بهترین هدیه ایی که می تونستم بگیرم در این روز بگیرم

سکوت اطرافیانم بود که شکر خدا اوون ها اوونقدر سرشون شلوغ بود که یادی از این بنده معلول فکری و ناتوان روحی نکردن

بخصوص پدر و متدری که من هیچ اقا رو با انگیزه ایی پوچ به روانه این کارزار شور مزه کردند

هر چند کهامروز اولین صدایی که شنیدم صدای  اس ام اس عزیزترین موجود زندگیم بود

با مضمونی نا شناخته و نا مانوس :تولدت مبارک و ان شا ا.. ۱۲۰ ساله بشی

یکی نیست بگه اخه مهربوون که چی بشه؟

حالا.....

شکر راضی هستیم به این سکوت زیبا

به قول ان ناز زن پاک ضمیر (فروغ)

من به پایین امدم خاک شدم بنده شدم

تو به بالا رفتی خدا شدی

هر چه تنهاتر با ابهت تر

اما

بی صدایه بی صدا

سنگ قبرم را نمی سازد کسی              ماندم ام در کوچه های بی کسی

  بهترین دوستم مرا ازیاد برد                          اخر خاکستر مرا باد برد

قد  اینه ها  خم  شد  دوباره                              دل  دریاچه  غم  شددوباره 

صدای سنج و دمام امد از دور                          بخوان ای دل محرم شد دوباره

                                                بسم الله الرحمن الرحيم

. هذا ما أوصي به الحسين بن علي إلي أخيه محمد بن الحنفية إن الحسين يشهد أن لا إله إلا الله وحده لا شريک له و أن محمداً عبده و رسوله جاء بالحق من عنده و أن الجنة حق و النار حق و الساعة آتية لاريب فيها و أن الله يبعث من في القبور و أني لم أخرج أشراً و لا بطراً و لا مفسداً و لا ظالماً و إنما خرجت لطلب الإصلاح في امة جدي(صلي الله عليه و آله ) أريد أن آمر بالمعروف و أنهي عن المنکر و أسير بسيرة جدي و أبي علي بن أبي طالب فمن قبلني يقبول الحق فالله أولي بالحق و من رد علي هذا أصبر حتي يقضي الله بيني و بين القوم و هو خيرالحاکمين، و هذه وصيتي إليک يا أخي! و ما توفيقي إلا بالله، عليه توکلت و إليه أنيب.
امام حسين عليه السلام هنگام حرکت از مدينه به سوي مکه اين وصيت نامه را نوشت و با مهر خويش ممهور ساخت و به برادرش محمد حنفيه تحويل داد:
\" بسم الله الرحمن الرحيم...؛ اين وصيت حسين بن علي است به برادرش محمد حنفيه. حسين گواهي مي دهد به توحيد و يگانگي خداوند و اين که براي خدا شريکي نيست و محمد(ص) بنده و فرستاده اوست و آئين حق( اسلام) را از سوي خدا( براي جهانيان) آورده است و شهادت مي دهد که بهشت و دوزخ حق است و روز جزا بدون شک به وقوع خواهد پيوست و خداوند همه انسان ها را در چنين روزي زنده خواهد نمود.\"
امام در وصيت نامه اش پس از بيان عقيده خويش درباره توحيد و نبوت و معاد، هدف خود را از اين سفر اين چنين بيان نمود:
\" من نه از روي خودخواهي و يا براي خوشگذراني و نه براي فساد و ستمگري از شهر خود بيرون آمدم؛ بلکه هدف من از اين سفر، امر به معروف و نهي از منکر و خواسته ام از اين حرکت، اصلاح مفاسد امت و احياي سنت و قانون جدم، رسول خدا(ص) و راه و رسم پدرم، علي بن ابي طالب(ع) است. پس هر کس اين حقيقت را از من بپذيرد( و از من پيروي کند) راه خدا را پذيرفته است و هر کس رد کند( و از من پيروي نکند) من با صبر و استقامت( راه خود را) در پيش خواهم گرفت تا خداوند در ميان من و بني اميه حکم کند که او بهترين حاکم است. و برادر! اين است وصيت من به تو و توفيق از طرف خداست، بر او توکل مي کنم و برگشتم به سوي اوست.\"